"Аятайхан биетэй дамшиг шүү" гэж хэн дуу алдсаныг та нар мэднэ. Хөгшин, зулай нь халцарсан Итгэлт шүү дээ. Тэгэхээр монгол бүсгүйг хараад, тэтгэврийн чалхгүй хөгшний хүртэл юм нь бадардаг байна шүү дээ.Үгүй тэгтэл, монгол эрчүүдэд нэг муу залины оронцог байгаагүйсэн бол бүсгүйчүүд яагаад ч ингэж гуа сайхан биетэй болохгүй байж. Монгол эрчүүд авгай руугаа шал худлаагаасаа хайр гэрэлтсэн харц чулуудаад, "Миний хайраа, өвгөнийхөө улавчийг дөхүүлээд өгөөч" гэнэ. Цаадах нь хошгироод л нисчихнэ! "Чиний минь гарын хоол ч ёстой ясны хөлс гаргана шүү" гэнэ. Авгай нь бүүр байж ядна. Хиг хого хиг хого хошгирно. Ингэсээр байгаад, насаар нь тогоо шанага бариулчихна. Max мяраа суух завдал өчүүхэн ч өгөхгүй. Бас нэг зүйл бий.